Bizim şiir hayranlığımız

Sosyal medyamızı bir yabancı takibe alsa; “Ülke insanı şairlere tapıyor” gibi bir sonuca ulaşıp için için kıskançlık krizlerine dahi girebilir. Bir ünlü fakat vefat etmiş şair için bir sayfa açın şiir severler bala hücum eden arılar gibi üşüşecek ve “Allah’ım insan şair olsun da böyle sevilsin” düşüncesi oluşturacaktır.

Bu şekilde sayfa oluşturarak takibini yaptığım belli şairlerimizin sayfaları var; nasıl bir talep patlaması var anlatamam, önceleri sanatımızın sosyal medyada bu denli talep görmesi şiir sever bir insan olarak beni çok mutlu ediyordu sonra bir kaç mesaj da “Şiirleriniz çok güzel” denince bu insanlar Nazım Hikmet’in, Özdemir Asaf’ın çoktan aramızda ayrıldıklarını dahi bilmediklerini oluşturduğum sayfaları da kendilerinin oluşturduğunu düşündüklerini anlamış oldum, sonra Özdemir Asaf’ın sayfasına yazılmış bu tarz bir mesaja Cemal Süreya hayranına yazılmış bir mesaja benzer şekilde; “Ben öldüm” diye yazmak zorunda kaldım.

cemal süreya ben öldüm ile ilgili görsel sonucu

Yaşayan iyi bir şairin tanıtımını yaparken yaşadığınız izlenme oranı ile vefat etmiş bir şairin tanıtımının izlenme oranları da kesinlikle çok farklı oluyor; biraz şiirle haşır neşir olan bilinçli kitle de kıskanmayacakları artık vefat ettikleri için onları pohpohlamanın onların yükselişlerine etkisinin olamayacağına inandıkları şairleri takip etmeyi, paylaşmayı tercih ediyor çünkü bu durumun kendi çiziktirdiği şiir denilen çalışmalara rekabet etme, egoyu yaralama gibi bir riski yok.

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

You may also like...

Bir Cevap Yazın